Jongeren nemen steeds vaker een tussenjaar voordat ze de collegebanken ingaan. Het aantal geslaagden dat na de middelbare school nog niet direct een studiekeuze maakt is fors gestegen.

Twee of meer jaar

Niet alleen het aantal jongeren dat een ‘gap-year’ neemt stijgt, ook het aantal tussenjaren neemt toe. Steeds meer jongeren nemen niet een, maar twee of meer jaren de tijd om zich voor te bereiden op een studie. In 2015 waren er nog maar 4500 studenten die voor de start van hun studie twee of meer tussenjaren gehad heeft. In 2017 lag dat aantal op 6201, blijkt uit cijfers van de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO).

‘Ik wist het gewoon niet’

De voornaamste reden dat jongeren een breekjaar nemen, is dat zij moeite hebben met het maken van een studiekeuze. Zo ook Claire Steenbergen (19), die nu voor het tweede jaar op rij als au-pair in Londen werkt. “Er zijn zoveel interessante studies; ik kan gewoon niet kiezen. Ik wil zo graag de juiste studie kiezen,” vertelt zij aan NOS.

Ook Max van Aanholt (20) nam twee jaar de tijd om een studiekeuze te maken. Hij vertrok hiervoor naar IJsland om als klasse-assistent te gaan werken. Hierdoor weet hij nu precies wat hij wil gaan doen: docent worden op een internationale school. “Ik wist het in 2016 na mijn vwo echt niet. Ik wilde eerst weten welk beroep me zou liggen en vervolgens een studie kiezen,” zegt hij tegen NOS.

Steeds meer risico

Volgens Tom van den Brink, voorzitter van het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) is het niet gek dat jongeren de druk voelen om in een keer de juiste keuze te maken. “Falen hoort er niet meer bij. Verkeerd kiezen betekent een jaar extra lenen en schulden maken, wat voornamelijk bij kinderen uit kansarme gezinnen leidt tot leenangst. Daarnaast word je bij het niet behalen van je bindend studieadvies gemakkelijk de opleiding uitgeknikkerd,” aldus van den Brink.

Van den Brink vindt dat onderwijsinstellingen, ouders en de overheid ervoor moeten zorgen dat studenten zonder teveel druk een goede studiekeuze kunnen maken. “Aanstaande studenten moeten beseffen dat het niet erg is om een juiste keuze te willen maken en daar langer over te doen. Maar daarbij moet ook beseft worden dat keuzestress, prestatiedruk en leenangst producten van het onderwijssysteem zijn.”