Mevrouw Gerretsen in Amsterdam heeft een paar kamers in haar woning die ze niet echt gebruikt en besluit deze te verhuren aan studenten. Er is tenslotte een groot tekort aan betaalbare kamers in Amsterdam dus waarom niet? Na een korte zoektocht vindt ze enkele geschikte studenten. De verhuur gaat verder prima, de studenten gaan hun eigen weg en betalen netjes de huur. Dan wordt mevrouw ziek en verblijft ze enige tijd in het ziekenhuis. Na thuiskomst krijgt ze vier maanden thuiszorg totdat de gemeente Amsterdam abrupt besluit de thuiszorg stop te zetten. De reden: de inwonende studenten zijn prima in staat de zorg op zich te nemen voor mevrouw Gerretsen.

Bezuinigen op thuiszorg

Hilarisch of gewoon heel erg sneu? Mag je verwachten van inwonende studenten dat ze de zorg op zich nemen voor hun huisbaas of hospita? Of is dit een wel hele botte manier van bezuinigen op de zorgkosten? Het laatste lijkt het geval. Want hoe kan je verwachten van studenten die nota bene huur betalen voor hun studentenkamer dat ze tussendoor verzorg(st)er gaan spelen? Voor iemand waar ze waarschijnlijk verder geen (h)echte band mee hebben, behalve dan een financiƫle relatie.

'Participatiesamenleving'

Zou jij als student welwillend de thuiszorg op je nemen als je hospita ziek is? Lijkt mij stug. In Nederland is het tenslotte nog steeds geen vanzelfsprekendheid om de zorg van je eigen ouders op je te nemen wanneer deze bejaard en hulpbehoevend zijn. Misschien dat de gemeente Amsterdam dat spuuglelijke woord van 2013 - participatiesamenleving - toch net iets te serieus heeft genomen. Met mevrouw Gerretsen gaat het overigens naar omstandigheden prima.